به گزارش شهر دوست، مهدی اقراریان، عضو شورای شهر تهران در سیصد و نود و سومین جلسه صحن شورا گفت: اگر امروز درباره تهران سخن میگوییم، باید بدانیم که مسئله تهران صرفاً یک مسئله شهری نیست، بلکه یکی از جلوههای اصلی ابرچالشهای ملی کشور است. تراکم جمعیت، بحران مسکن، آلودگی هوا، ترافیک و کاهش کیفیت زندگی در تهران، نتیجه سالها تمرکزگرایی در تصمیمگیری، توزیع نامتوازن منابع و اختلال در نظام حل مسئله کشور است. تهران به این وضعیت نرسیده چون صرفاً یک شهر بزرگ است، بلکه به این دلیل که بار بسیاری از ناکارآمدیهای ملی بر دوش آن گذاشته شده است. تمرکز نهادهای اداری، اقتصادی، رسانهای و تصمیمساز در پایتخت، تهران را به نقطه تراکم مسائل حلنشده کشور تبدیل کرده است؛ در حالی که مدیریت شهری، بهتنهایی قادر به پاسخگویی به این حجم از فشار نیست.
عضو شورای اسلامی شهر تهران گفت: در چنین شرایطی، پرداختن صرف به راهحلهای مقطعی و پروژهای، به معنای اصلاح صورت مسئله است، نه حل ریشهای آن. این در حالی است که در سیاستهای کلی نظام و بهویژه در برنامه هفتم توسعه، بر آمایش سرزمین، تمرکززدایی و تعادلبخشی منطقهای تأکید شده است. تحقق این سیاستها مستلزم تغییر نگاه از ایران تکهستهای به ایران چندهستهای است؛ ایرانی که در آن توسعه، جمعیت و فرصت در یک نقطه متمرکز نمیشود، بلکه از طریق هستههای جدید توسعه متوازن ملی در سراسر کشور توزیع میگردد.
اقراریان افزود: در این چارچوب، ایجاد شهرهای جدید موضوعی با اهمیتی کلیدی دارد؛ شهرهایی که نه خوابگاهی، بلکه مأموریتمحور هستند و بر اساس ظرفیتهای اقتصادی، علمی، فناورانه، اداری یا فرهنگی شکل میگیرند و میتوانند بخشی از جمعیت و فعالیتهای متمرکز در تهران را بهصورت پایدار جذب کنند. این مسیر، گام نخست تمرکززدایی واقعی از تهران و کاهش فشار ساختاری از پایتخت است. اما باید تأکید کرد که پیشنیاز همه این تحولات، آزادسازی زمین در پهنه ملی است؛ زیرا تا زمانی که زمین در کشور محدود، پرهزینه و غیرقابل دسترس باقی بماند، جریان جمعیت و سرمایه همچنان به سمت تهران و چند کلانشهر محدود هدایت خواهد شد.
او گفت: بدون حل مسئله زمین، نه بحران مسکن سامان مییابد، نه استقرار جمعیت در مناطق جدید ممکن میشود و نه سیاست تمرکززدایی به نتیجه میرسد. در نهایت، مسئله تهران را نمیتوان جدا از اصلاح نظام حکمرانی کشور دید. حل پایدار مسائل پایتخت، بدون عبور از حکمرانی نمایشی و حرکت به سمت حکمرانی حرفهای و مسئلهمحور ممکن نیست. تهران با تصمیمات کوتاهمدت و اقدامات نمادین اصلاح نخواهد شد؛ بلکه نیازمند سیاستهای پایدار، تصمیمهای شجاعانه و اجرای هماهنگ در سطح ملی است. اگر امروز برای برداشتن بار از تهران و حرکت بهسوی توسعه متوازن ملی اقدام نکنیم، هزینه این تعلل فردا نهتنها برای پایتخت، بلکه برای کل کشور سنگینتر خواهد بود؛ تهران امروز به ما هشدار میدهد که زمان اصلاح فرا رسیده است.
