به گزارش شهر دوست، ناصر امانی، عضو شورای شهر تهران در جریان بررسی لایحه بازنگری و اصلاح فرایند صدور پروانه و گواهیهای ساختمانی گفت؛ من تقریباً ترکیبی از آنچه که جناب آقای سروری فرمودند و همچنین آقای تشکری در ذهنم داشتم که حالا دیگر تکرار نمیکنم. واقعاً این جریان صدور پروانه ساختمانی در شهرداری تهران یک قصه پرغصه است که در هر دوره همیشه مورد توجه و دغدغه اصلی اعضای محترم شورا و شهرداری بوده است. در هر دورهای تصمیمات متفرقی گرفته شده و اکنون وضعیت کنونی در این حوزه ایجاد شده است. همانطور که آقای چمران به درستی فرمودند، ما سه مشکل اساسی در بحث صدور پروانه داریم: طولانی بودن زمان صدور پروانه، عدم شفافیت و عدم سلامت اداری، چیزی که مردم و ما به عنوان نمایندگان مردم حس میکنیم، اعمال سلایق و نظرات شخصی در روند صدور پروانه.
او ادامه داد: در خصوص لایحهای که برخی دوستان گفتهاند، طرح است یا لایحه، من نمیدانم کدام یک درست است، اما این لایحه باید به گونهای باشد که مشکل صدور پروانه را حل کند، یعنی زمان صدور پروانه را به حداقل ممکن کاهش دهد، شفافیت و سلامت اداری را تضمین کند و از اعمال سلیقهها جلوگیری نماید. این مسئله راهکار مشخصی دارد و آن این است که تمامی فرآیندها باید به صورت سیستمی و برخط انجام شود. واقعاً غیر از این، هیچ راه دیگری وجود ندارد.
امانی گفت: علیرغم اینکه ادعا میکنیم پروانهها به صورت سیستمی صادر میشود، اما وقتی به واقعیت میپردازیم، همانطور که آقای شربیانی هم اشاره کردند، در جلسات متعدد با مردم و رسیدگی به مسائلشان در مناطق مختلف، در نهایت مردم هیچ چیزی جز این سه مسئله اصلی به ما منتقل نمیکنند: زمان طولانی صدور پروانه، شفافیت نداشتن و مشکلات ناشی از اعمال سلایق. حتی در بافت فرسوده هم پروانهها دچار این مشکلات هستند. ما برای صدور پروانه در بافت فرسوده با وجود اینکه شهرداری به شورا اصرار داشت که این امور در حداقل زمان ممکن انجام گیرد، باز هم این مشکلات حل نمیشود.
وی افزود: تا زمانی که فرآیندها به صورت سیستمی و برخط نشود، امکان حل این مشکلات وجود ندارد. برای رسیدن به اهدافی که در صدور پروانه مطرح شده و حل مسائل اساسی آن، باید به این سه مشکل توجه کرد و برای آنها راهکار پیدا کرد. ماده یک که آقای شربیانی درباره مراحل صدور پروانه اشاره کردند، مشخص است. اما در عمل، زمانی که درخواست بازدید، بررسی اولیه و طرح تفصیلی انجام میشود، هیچ اتفاقی روشن و قابل پیشبینی نمیافتد و روند همچنان مبهم و طولانی است.